Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

"Πώς και πότε γιορτάστηκε για πρώτη φορά η 25η Μαρτίου "

α) Γιορτάστηκε το 1838 με πρωτοβουλία του Δημάρχου, ενώ η Κυβέρνηση δεν εκπροσωπήθηκε επίσημα.
β) Ο Όθων ήταν αντίθετος να συνδυαστεί η επανάσταση με την εκκλησιαστική γιορτή του Ευαγγελισμού.
γ) Το παλάτι δεν επιθυμούσε έξοδα γιορτές την εποχή που οι Αγωνιστές δεν είχαν να φάνε.
δ) Το “υπερθέαμα”: εκατοντάδες νέοι με δαδιά ή λαδοφάναρα σχημάτισαν το “εν τούτω Νίκα” στο Λυκαβηττό, ενώ οι θεατές παρακολουθούσαν αποσβολωμένοι.
ε) Λέγεται ότι για την πρώτη γιορτή της 25ης Μαρτίου δαπανήθηκε μέρος των χρημάτων, που προοριζόταν για την ανέγερση του Πανεπιστημίου.

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός
Η   25η Μαρτίου, ως ημέρα της εθνικής παλιγγενεσίας, γιορτάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα του 1838 και από τότε καθιερώθηκε με θρησκευτική ευλάβεια σε όλο το πανελλήνιο. Η καθιέρωση της εορτής οφείλεται στην επιμονή και το πείσμα του  Δημάρχου της Αθήνας Δημ. Καλλιφρονά ( 1805 – 1879) [1]. Ο Δήμαρχος ήρθε σε ρήξη με τη βαυαρική διοίκηση και συγκεκριμένα με το Υπουργείο των Εσωτερικών το οποίο δεν επιθυμούσε  έξοδα για γιορτές, όταν οι αγωνιστές δεν είχαν να φάνε. Κατά μία άλλη εκδοχή το Παλάτι, μάλλον, δεν επιθυμούσε να συνδέσει την εθνική εορτή με την Ορθοδοξία, για να μη δώσει την ευκαιρία στην Εκκλησία να καπηλευτεί την επανάσταση των Ελλήνων. Τελικά, ο Δήμαρχος θα οργανώσει μόνος του [2] τον εορτασμό και εκ του αποτελέσματος κατάφερε να δώσει  πανηγυρική ατμόσφαιρα, που ευχαρίστησε τους 17.000 Αθηναίους, οι οποίοι κατοικούσαν, τότε, στην πρωτεύουσα. Συγκεκριμένα, σημαιοστόλισε την πόλη και καθάρισε τις (λιγοστές) πλατείες. Ο εορτασμός άρχισε την παραμονή το βράδυ με 21 κανονιοβολισμούς. Και την άλλη μέρα, Παρασκευή πρωί, ανήμερα του Ευαγγελισμού, η Αθήνα ξύπνησε με 21 νέους κανονιοβολισμούς. Αριθμός συμβολικός , που συνδυάζεται με το ’21 της επαναστασης. Άρχισαν, έπειτα, να χτυπούν πανηγυρικά οι καμπάνες των εκκλησιών.

Το πρωί, της 25ης Μαρτίου 1838, εψάλη δοξολογία στον, τότε,  Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Ειρήνης (στην οδό Αιόλου), στην οποία,  και μόνο εκεί, παραβρέθηκε και ο Όθων ντυμένος με την παραδοσιακή φουστανέλα. Το απόγευμα οργανώθηκε από το Δήμο χορός στην πλατεία των παλαιών Ανακτόρων στον οποίο συμμετείχαν όλοι οι νέοι της πόλης ανεξάρτητα από την κοινωνική τους τάξη και τους παρακολούθησαν πολλοί από τους Αγωνιστές του 1821. Τη  νύχτα ο Δήμαρχος, πάντα, φωταγώγησε με λαδοφάναρα[3] τους κεντρικούς δρόμους και την Ακρόπολη.

Τέλος, οι Αθηναίοι έμειναν αποσβολωμένοι από το υπερθέαμα, όταν αντίκρισαν στο Λυκαβηττό φαναράκια που τα κρατούσαν νεολαίοι της εποχής και σχημάτιζαν ένα τεράστιο  φωτεινό σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτω Νίκα»[4]. Έτσι, το 1838 γιορτάστηκε για πρώτη φορά η 25 Μαρτίου, ως μέρα μνήμης των Ελλήνων Αγωνιστών του 1821.

Και τούτη η γιορτή έγινε με γκρίνια, με διαφωνίες και με πλουσιοπάροχη μεγαλοπρέπεια (ενώ χρήματα δεν υπήρχαν), κατά την πατροπαράδοτη συνήθεια μας. Οι κακές γλώσσες λένε ότι για τη γιορτή ετούτη δαπανήθηκε μέρος των χρημάτων, που προοριζόταν για την ανέγερση του Πανεπιστημίου.

σημειώσεις
[1] Δημ. Λαμπίκη, τα 100 χρόνια του Δήμου Αθηναίων, 1938, σελ. 43 
[2] Στους ιστορικούς μελετητές είναι γνωστό το κείμενο του “διατάγματος” 980/1838 που καθιέρωνε τη μεγάλη εθνική εορτή, αλλά το κείμενο τούτο κυκλοφόρησε μόνο στον Τύπο και δε δημοσιεύτηκε ποτέ στην εφημερίδα  της Κυβέρνησης (συνεπώς δεν πρόκειται για Διάταγμα). Το κείμενο έχει ως εξής:
«Επί τη προτάσει της Ημετέρας επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματείας, θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου, λαμπρά καθ’ εαυτήν εις πάντα Έλληνα, διά την εν αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Υπεραγιας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος, διά την κατ’ αυτήν έναρξιν του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος του Ελληνικού Έθνους, καθιερούμεν την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν Εθνικής Εορτής και διατάττομεν την διαληφθείσαν Γραμματείαν να δημοσίευση και ενεργήση το παρόν Διάταγμα».
[3]Είναι αξιοσημείωτο να τονιστεί ότι τότε η πρωτεύουσα, φωτιζόταν με 70 – 80 λαδοφάναρα του Δήμου και όταν φυσούσε δυνατός άνεμος έσβηναν όλα. Για να περιοριστούν τα περιττά έξοδα (για το φωτισμό ο Δήμος δαπανούσε το 5% του προϋπολογισμού του) κατά τις νύχτες με φεγγάρι, άναβαν μόνο τα 20-25 λαδοφάναρα.
[4] αναφέρεται και στους στίχους του Παν Σούτσου:” και αστήρ εν τούτω νίκα/ επεφάνη φωτεινός…”


24grammata.com/

H ευγνωμονούσα(?) Ελλάς

 Χρόνια καλά σε όλους και ιδιαίτερα στις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες.
Έχω πολλά μαζέψει για να αναφέρω , υπηρεσιακά και μη , μα σήμερα θυμήθηκα δύο αναρτήσεις που έιχα κρατήσει στην άκρη του firefox , ψάχνοντας αφορμή να τα μοιραστώ. Αφορούν τον πίνακα "Η ευγνωμονούσα Ελλάς" του Θεόδωρου Π. Βρυζάκη, που αντικαταστάθηκε πέρσυ από τον Πρωθυπουργό με τον πίνακα "Ατέρμονο Πεδίο-Δελφοί" του Θεόδωρου Στάμου.

"Τελικά το μπλε πανί πίσω από το γραφείο του Πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου δεν ήταν μπλε παραβάν εκλογών.

 Δεν ήταν ούτε  πανί που κάλυπτε τον πίνακα του Θεόδωρου Βρυζάκη  «Η Ελλάς Ευγνωμονούσα», επιλογή του προκατόχου του.Οι  οπλαρχηγοί του πίνακα μαζί με την Παναγία-Ελευθερία γύρισαν πίσω στην Εθνική Πινακοθήκη όπου ανήκαν. Αντ΄ αυτού, όπως πληροφόρησε ο κ.Πεταλωτής, ήρθε (πάλι από την Εθνική Πινακοθήκη) ο πίνακας του Θεόδωρου Στάμου «Ατέρμονο Πεδίο-Δελφοί». Ένας πίνακας έντονης κυανής απόχρωσης που αν τον βλέπαμε ολόκληρο,  θα παρατηρούσαμε πάνω από το κεφάλι του πρωθυπουργού ότι είχε και ένα οριζόντιο σκίσιμο. 

Το μπλε χρώμα σαν αισθητική πρόταση  δεν στόχευε  ο πρωθυπουργός  να το σετάρει με την μπλε γραβάτα του,  αλλά να μας αφυπνήσει συναισθήματα δια των …αισθήσεων. Το μπλε είναι το  χρώμα του γαλήνιου ουρανού έως της τρικυμισμένης θάλασσας. Το χρώμα που ο ζωγράφος διάλεξε για το αιώνιο, το αποσπέλαστο, το απέραντο,  το άρρητο... Όλα όσα αντιπροσωπεύουν το αιώνιο Δελφικό ιδεώδες, εξ ου και η ονομασία.

Ο Κεφαλλονίτης ζωγράφος κος Στάμος αυτό θα είχε στο νου του, πιθανότατα όμως  ο κος Παπανδρέου  να ταύτισε το μπλε με το Εθνικό χρώμα της Ελλάδος. Αν αφήσουμε την σκέψη μας να ταξιδέψει, όλη η Ελλάδα μπλε χρώμα βγάζει. Οι  τρούλοι των αιγαιοπελαγίτικων εκκλησιών,  ο  ουρανός  και η θάλασσα. Και να ήθελες να μην τα ταυτίσεις με το Ελληνικό μπλέ, δίπλα στον πίνακα ήταν η σημαία μας που το υπενθύμιζε αλλά και η σημαία της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Το μπλε σαν χρώμα, συμβολίζει το βάθος στο παρελθόν αλλά και την σιγουριά. Παράγει αίσθημα ηρεμίας, ακρίβειας,  αντιπροσωπεύει την γνώση και την δύναμη. Σε ενώνει με τους θαλάσσιους δρόμους και τις θαλάσσιες πόλεις. Βρίσκεται πίσω από κάθε δημιουργία ανθρώπων που ήθελαν να ονειρευτούν. Από τον Ελ Γκρέκο στην «Νυχτερινή Καταιγίδα του Τολέδο» έως τις ιμπρεσιονιστικές απόπειρες του Μονέ και του Ρενουάρ. Στον διάφορες εκδοχές  του μοντερνισμού,  όπου δεσπόζει το μπλε,  δίνει χρώμα και συναίσθημα. Στην μπλε περίοδο του Πικάσο,  στην «Έναστρη νύχτα» του Βαν Γκογκ, στον μεσογειακό κόσμο του Ματίς,  στον μπαρόκ υπερρεαλισμό του Νταλί.  

Πέρα απ΄ όλες τις ερμηνείες όμως και σύμφωνα με αυτούς που μελετούν την ψυχολογία των χρωμάτων,  το μπλε  χρώμα  ενισχύει την συναισθηματική ηρεμία, τη γαλήνη, την ευχαρίστηση και την ανάκτηση δυνάμεων. Ευνοεί επίσης την ηθική και την τίμια αντιμετώπιση των προβλημάτων επιβίωσης ενώ εκφράζει την σοβαρότητα, την ευθύνη , την εμπιστοσύνη, την εξουσία αλλά και την …μελαγχολία.

Έπεσε πολύ μελέτη και σκέψη για την επιλογή του συγκεκριμένου πίνακα στο επιτελείο του Πρωθυπουργού...

Το σκίσιμο στον πίνακα παραπέμπει σε πληγή, χαρακιά που σημειολογικά πιθανότατα να προκαλεί πόνο. Σκίσιμο και πόνο στο απέραντο μπλέ, σκίσιμο και πόνο και στις ελληνικές καρδιές μας. Το σκίσιμο ήταν οριζόντιο,  αν ήταν κάθετο μπορεί να παρέπεμπε και σε γυναικείο αιδείο ή σε διχοτόμηση (απαπαπα εθνικά θέματα).

Μας είπες ότι μας είπες  κε Πρωθυπουργέ, μας έδειξες και την χαρακιά,  μας μίλησες για χρεωκοπία και με αυτόν τον πίνακα δεν έκρυψες μόνο την «Ελλάδα ευγνωμονούσα»,  αλλά και τα νώτα σου. Προληπτικά για την  εποχή  που θα μας πεις «εγώ σας τα είπα, σας προειδοποίησα…»

 Όταν ήρθε ο  πρώην πρωθυπουργός της Δανίας και νυν Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ κ. Ράσμουνσεν, που κατά την προ ημερών επίσκεψή του στο Μαξίμου εντυπωσιάστηκε από το deep blue του πίνακα και  ρώτησε σχετικά για το μήνυμα του καλλιτέχνη, έπρεπε   κε Παπανδρέου  να εξηγήσεις  με λεπτομέρειες  ποιος προκάλεσε την πληγή και το σκίσιμο. Και δίπλα σε αυτόν τον πίνακα (εφ΄όσον προτιμάτε σημειολογικούς και επίκαιρους λόγους) να αναρτήσετε και τον πίνακα «ο πωλών τοις μετρητοίς και ο πωλών επί πιστώσει» για να δουν οι ξένοι σε τι κατάσταση βρίσκονται οι πλείστοι των Ελλήνων.

Είπατε τίποτα?

Τίποτα  δεν ήταν τυχαίο στην διακαναλική παρουσίαση.  Δεν ήταν  καθόλου τυχαία ούτε και η επιλογή του συγκεκριμένου ζωγράφου,  Θεόδωρου Στάμου, άτυπου διακινητή του κινήματος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, δεύτερης γενιάς Ελλήνων της Νέας Υόρκης με καταγωγή από την Κεφαλονιά, γεννημένου το 1922. Ανήκε στην ομάδα της «Πρωτοπορίας» που το 1950 συνυπέγραψε επιστολή διαμαρτυρίας κατά του συντηρητισμού του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης και ανήκε στην ομάδα των «οξύθυμων καλλιτεχνών». Η ομάδα αυτή πρέσβευε πως κάθε πίνακας πρέπει να είναι μία περιπέτεια, ένα εργαλείο εξερεύνησης του εαυτού και της σχέσης του με τον κόσμο, ένας αγώνας. " Επίσης ότι τα έργα τους είχαν μια ριζοσπαστικότητα, πρωτοτυπία και ποιότητα"  πολύ περισσότερο γιατί "πίστευαν ότι η τέχνη τους ήταν διαφορετική και καλύτερη από αυτήν που έκαναν άλλοι καλλιτέχνες εκείνη την εποχή.» Το ανανεωτικό πνεύμα που θέλει να περάσει ο κ.Παπανδρέου συνοψίζονται στην ζωή και στο έργο του συγκεκριμένου καλλιτέχνη. Αντισυμβατικός, αντικομφορμιστής, νεωτεριστής.

O καλλιτέχνης πέθανε  ζώντας τα τελευταία του χρόνια στην Ελλάδα το 1997. Πέθανε καταξιωμένος και έργα του βρίσκονται σε διεθνή μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.

O καλλιτέχνης πέρα από τα τόσα κοινά σημεία (ως προς την καταγωγή, τα πιστεύω και τα θέλω) με τον πρωθυπουργό έχει μια ομοιότητα δια γυμνού οφθαλμού  και ένα εξίσου περιποιημένο μουστάκι. 

Δεν χωρά καμιά αμφιβολία ότι ήταν προσωπική επιλογή  του Πρωθυπουργού ο συγκεκριμένος πίνακας,  ο οποίος εναρμονίστηκε χρωματικά με το deep blue της γραβάτας, το grey του κουστουμιού, τις ήρεμες αλά Ομπάμα κινήσεις των χεριών,  το απλανές βλέμμα του ορίζοντα της  θάλασσας και του ωκεανού…

Τι  δυνατότητες επιλογής  άλλου πίνακα είχατε  κ.Παπανδρέου? Δύσκολο….

Ο «τέταρτος δρόμος» που θέτει την παγκόσμια αλληλεγγύη πάνω από τα εθνικά συμφέροντα  σύμφωνα με την συνέντευξη σας στο «Christian science Monitor”  και στον δημοσιογράφο Michael Skafidas στις 12/8/2010 {αντιγράφω «Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση. Οι πολυμερείς οργανισμοί όπως οι G20 και ο ΟΗΕ  πρέπει να είναι περισσότερο συμμετοχικοί και αντιπροσωπευτικοί.»} δεν  σας  επιτρέπει  εθνικά  θρησκευτικά σύμβολα,  οπλαρχηγούς  και άρματα . 

Δεν ήταν μόνο λοιπόν θέμα αισθητικής η αποπομπή του πίνακα του Βρυζάκη  από το Πρωθυπουργικό σας γραφείο αλλά ήταν και θέμα πολιτικής σκοπιμότητας. Αποκλειόταν  οτιδήποτε παρέπεμπε σε ιστορικά θέματα πόσο μάλλον όταν αυτά θα αναφέρονται την εποχή της Τουρκοκρατίας. Δεν θα φιλιέστε με τον Ερντογάν κάτω από τον Κανάρη και την Μπουμπουλίνα… κάτω από την μάχη των Ψαρών ή την καταστροφή της Χίου.Ούτε κρυφά σχολειά,  ούτε συνωστισμούς στις παραλίες...

Είναι σαν να σας έχω μπροστά μου… Ο προβληματισμός σας έγινε δικός μου… Δύσκολη επιλογή…

Αναζητείται  έλληνας ζωγράφος, σύγχρονος,  καταξιωμένος μια προσωπικότητα ασπήλωτη ξεκάθαρη χωρίς αμφισβητήσεις κατά προτίμηση straight (ω τι συντηρητισμός!) αλλά πεθαμένος για να μην μας προσάψουν  πολιτική μεροληψία,  χωρίς εθνικά σύμβολα (σημαίες, γιαταγάνια, κουμπούρια)  αλλά ούτε και θρησκευτικά (σταυρούς, παναγίες, χριστούς-καημένε Ιακωβίδη, Λύτρα, Γύζη, Βολανάκη). Ούτε τσολιάδες, ούτε τσαρούχια ούτε ερωτικές περιπτύξεις  ωιμέ..(καημένε Εγγονόπουλε, Τσαρούχη). 

Γιώργο πρέπει να ζορίστηκες πολύ… για να καταλήξεις στην συγκεκριμένη επιλογή… Δια της ατόπου απαγωγής σου έμειναν μόνο οι νεκρές φύσεις και τα φρούτα σε καλάθια. Οι ήλιοι και οι ανατολές αποκλείονται, πως θα περάσεις το μήνυμα των ημερών που έρχονται ?

Γιατί δεν ρωτούσες βρε αγόρι μου να σε βοηθήσουμε ?… δεν θα δυσκολευόμασταν πολύ. Μόραλη θα σου προτείναμε, για να έρχονται οι ξένοι και να βλέπουν  που έχει  γραμμένα ο Έλληνας όλα τα οικονομικά μέτρα που του βάλανε και αυτά που θα του βάλουν… 
Ξανθίππη
 

Επίσης ενδιαφέρον : 
από το οποίο παραθέτω :
"Ο πατέρας του , Πέτρος Βρυζάκης , απαγχονίστηκε από τους Τούρκους , τον Μάιο του 1821.Συνεπώς όταν οι τούρκοι υψηλόβαθμοι επισκέπτονταν το πρωθυπουργικό μέγαρ , ο κ. Παπανδρέου θα έρχονταν σε δύσκολη θέση αν του ζητούσαν να τους μιλήσει τόσο για το συμβολισμό του έργου , όσο και για το έργο και τη ζωή του ανθρώπου  που το εμπνεύστηκε..
Να καταχωνιάσουμε ή να πουλήσουμε ή να δωρίσουμε (αν φτιάξουν τα οικονομικά μας) ή να ρίξουμε στην πυρά όλους τους πίνακες του Βρυζάκη!  
Δεν υπάρχει λόγος να μας θυμίζουν ιδεώδη, αρχές και εποχές που έχουμε απωλέσει οριστικά...


Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Σπαστικός πολίτης εν δράσει

 Νομίζω το έχω ξαναναρτήσει αυτό το βιντεάκι στο παραλθόν, αλλά το θυμήθηκα τώρα και βαριέμαι να ψάχνω , οπότε όλο δικό σας! Για να δείτε τι τραβάμε με τον κάθε τρελό κάθε μέρα !

Hugh Laurie στα καλύτερά του :

σπαστικός πολίτης εν δράσει :

Δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο ή αλλιώς "κάντο όπως ο μετρ". .

Προσθήκη λεζάντας
Στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετάνια βρέθηκε πριν από μερικές εβδομάδες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Ο κ. Πάγκαλος κάθισε άνετα σε ένα τραπεζάκι, άνοιξε τον κατάλογο για να παραγγείλει και ανενόχλητος άναψε το πούρο του...

Κύριε πρόεδρε, ο νόμος λέει ότι το κάπνισμα απαγορεύεται”, του υπενθύμισε ο σερβιτόρος.
Ο κ. Πάγκαλος δίχως να πτοείται τον κοίταξε και του ξεκαθάρισε ότι “Ο νόμος είμαι εγώ”, θυμίζοντας λίγο από Λουδοβίκο XVI που...
δήλωνε "Το κράτος είμαι εγώ".

Ο μετρ ο οποίος παρακολούθησε τη σκηνή, έδωσε εντολή στο σερβιτόρο να μην δεχθεί την παραγγελία του αντιπροέδρου, εάν εκείνος δεν σβήσει το πούρο του.
Πολλές τζούρες και 45 λεπτά αργότερα ο κ. Πάγκαλος έφυγε εμφανώς ενοχλημένος χωρίς να έχει παραγγείλει...




Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Απίθανη σύλληψη κακοποιών (video)

Όπως ακριβώς γίνεται και στην Ελλάδα ή αλλιώς "δεν πρόλαβαν να πουν σκουληκομυρμηγκότρυπα" :

http://www.sport-fm.gr



Εδώ και καιρό, οι βρετανικές αρχές προσπαθούσαν να «μαζέψουν» τους Καρλ Νες και Κουάντουμ Αγιάν.

Οι δύο επικίνδυνοί κακοποιοί εντοπίστηκαν λίγο έξω από το Νιουκάστλ, όταν περπατούσαν αμέριμνοι στο δρόμο, προφανώς, σχεδιάζοντας το νέο τους χτύπημα.

Όμως αυτό ήρθε από αλλού! Μυστικά αυτοκίνητα της αστυνομίας τους αιφνιδίασαν αφού το… πέσιμο ήταν απόλυτα οργανωμένο.

Με κροτίδες λάμψης-κρότου και αστραπιαίες κινήσεις, ο επαγγελματισμός των Άγγλων αστυνομικών άφησε τους δύο νεαρούς άγαλμα, που πιάστηκαν πιο εύκολα από ότι θα υπέθετε και ο πιο αισιόδοξος. Όπως θα δείτε και στο βίντεο, ο 26χρονος και ο 23χρονος συνεργάτης του, δεν πρόλαβαν να πουν…κύμινο! Την ίδια ώρα που ένα ελικόπτερο κατέγραφε το… έργο των αστυνομικών.

Δείτε το βίντεο



Και άλλο ένα ακριβώς όπως γίνεται στην Ελλάδα. Ρωσία αυτή τη φορά :

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Ένα μήνυμα για όλους όσους περνάνε δύσκολες μέρες

ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΡΑΒΑΝΕ ΖΟΡΙ.

''ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ''
 Ένα είναι το ηθικό δίδαγμα:
Ότι, ακόμα και όταν είσαι στα δύσκολα, κάποιος θα βρει ευκαιρία να σε πηδήξει

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Αυτοί είμαστε , δυστυχώς.....

Εδώ και λίγους μήνες έχω αλλάξει υπηρεσία.....Έφυγα από την Τροχαία που τόσο αγαπώ και στην οποία έγινα αυτός που είμαι και πήγα σε Τμήμα Τάξης..Γι'αυτό και άλλωστε έχω πάψει να αναρτώ περιγραφές από περιστατικά που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της βάρδιάς μου..Γιατί η ένταση έχει μειωθεί κατακορυφα..
Έχω βέβαια να σας πω διάφορα άλλα που θα σας έπεφταν τα μαλλιά...
Ότι πάμε 5-6 φορές το μήνα άτομα για εγκλεισμό σε ψυχιατρεία...Ότι έχουμε καθημερινά οικογενειακά επεισόδια...Τι ο γιος έκαψε τον πατέρα , τι ο πατέρας έδειρε τη μάνα , τι ο αδερφός σταμάτησε να παίρνει τα χάπια του και απειλεί να τους σκοτώσει όλους,τι μάνα κλείδωσε τον πατέρα και τα δυο μικρά παιδιά στο μπαλκόνι και ανέβηκε στο 2ο όπου είναι ο γκόμενός της , τι δεν επέστρεψε τα παιδιά ο πατέρας το βράδυ , όπως προέβλεπε η δικαστική απόφαση του διαζυγίου...
Τι οι γειτόνισσες μαλώσανε για το καλώδιο της κεραίας της Νova που κρέμεται απ'το μπαλκόνι ή για το θόρυβο που κάνει το σκυλάκι ή για τα νερά που τρέχουν και πλακώθηκαν στο ξύλο(προχθές μία δάγκωσε την από κάτω...),τι η άλλη έπεσε από τα σκαλιά του Σούπερ Μάρκετ και έκανε μήνυση στο Σούπερ Μάρκετ , τι ο άλλος μας αφήνει μέρα παρά μέρα έγγραφα στα οποία καταγγέλει την "Αγγέλα,τον Στρος και τον Όλι" και τα κοινοποιεί σε 23 αποδέκτες (από Γραφείο Πρωθυπουργού μέχρι όπου μπορεί να βάλει ο νους σας).....
Την πρώτη μέρα που δούλεψα μάλιστα , με πήρε 4 φορές μία κυρία,ηλικιωμένη μάλλον, τηλέφωνο και με ρωτούσε που μένει... Όταν τη ρώτησα πως τη λένε και από που με καλεί και αν έχει κάποιο πρόβλημα, μου απαντούσε "μα καλά Αστυνομία δεν είστε δεν ξέρετε εσείς που μένω" και άλλα τέτοια..Θα μου πεις εντάξει , αλτσχάιμερ θα είχε ,τι φταιει κι αυτή...?
Αμ το άλλο ? Έρχονται καμιά 150ριά άτομα καθημερινά για γνήσια υπογραφής,θεωρήσεις κ.λ.π....Και έχεις να ασχοληθείς με το αυτόφωρο εκείνη την ώρα ή με τους κρατούμενους και δυσανασχετούν που δε τους εξυπηρετείς αμέσως....

"Εεε, ξέρετε κύριε, η Αστυνομία έχει κι άλλες δουλειές να κάνει εκτός από το να θεωρεί γνήσια υπογραφής, θα πρέπει να κάνετε some fucking υπομονή , αλλιώς τραβάτε στο Κ.Ε.Π.  !!!"


Καλά για τους κρατούμενους να μην ξεκινήσω καλύτερα γιατί θα πάμε φυλακή......Οι περισσότεροι πάντως, είναι απλά λαθρομετανάστες που τους κρατάμε για μερικούς μήνες και μετά τους δίνουμε ένα χαρτί ότι πρέπει να αυτοαπελαθούν(sic) εντός τριάντα ημερών........
Υπηρεσίες παράταιρες...Αγώνες Δ' εθνικής, βόλλεϊ γυναικών 3ης κατηγορίας, σκοπιές σε γραφεία ομάδων , επιχειρηματιών  , εισαγγελέων , κομμάτων , πρώην Βολευτών.... Πολεοδομικοί έλεγχοι , υγειονομικοί έλεγχοι και άλλοι έλεγχοι , που μόνο Αστυνομικής φύσης δεν είναι... Μεταγωγές κρατουμένων από τις φυλακές στα δικαστήρια, παρόλο που υπάρχουν σωφρονιστικοί υπάλληλοι , επιδόσεις εγγράφων παρόλο που υπάρχουν δικαστικοί επιμελητές, ιδρύσεις νέων Υπηρεσιών , ομάδες Άλβα , Βήτα , Ζήτα , Δέλτα, 'Έψιλον και Ωμέγα , έκδοση διαβατηρίων , έκδοση αδειών οδήγησης...WTF ?!

Και μετά αναρωτιέστε που είναι όλοι οι Αστυνομικοί.......

Και αν νομίζετε πως η γκρίνια σταματά εδώ, ΧΑ , κάνετε πολύ μεγάλο λάθος....

Eδώ και λίγες μέρες , με βάλανε στη Γραμματείαααα...... Aμ πως....Ποιον, εμένα, σε γραφείο....
Ε λοιπόν, δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο πολύ θέλω να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο μερικές φορές, με την ποσότητα της άχρηστης γραφειοκρατίας, η οποία απαιτεί την ύπαρξη τόσων ανθρώπινων μονάδων που θα μπορούσαν να διατεθούν καπου αλλού, με την έλλειψη φαντασίας , φιλότιμου και εργατικότητας αλλά και ευελιξίας από πλευράς επιτελείων... Αυτή η ηλίθια δημοσιουπαλληλίστικη νοοτροπία κάποιων δημοσίων υπαλλήλων αλλά και η έλλειψη κατανόησης των πολιτών, το πόσο έχουν καλομάθει τους εαυτούς τους...

Θα μου πεις , γιατί τα λες τώρα , τι σ'έπιασε ?
Παρακολουθώ αποσπασματικά όλη μέρα από εψές το βράδυ(1-3-2011)-προτιμώ βέβαια το animal planet που βλέπω τώρα-  το show συμπαράστασης που δίνεται στα κανάλια, το "βαρύ πένθος" που έχει κυρηχθεί, τη συμπόνια όλων και την αγανάκτησή τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Αστυνομικοί....
Ρε , έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να λέμε από πέρισυ ότι τα περισσότερα παιδιά που πήγαν στη ΔΙ.ΑΣ. , πέρα από το αναμφισβήτητο φιλότιμο και τη διάθεση των περισσότερων για δουλειά-αφού τους είχε φάει η σκοπιά και τα μέτρα, σε γήπεδα και άλλες άχρηστες υπηρεσίες πριν- ότι λοιπόν δεν ήταν εθελοντές , οι περισσότεροι.. Ότι πολλοί δεν ήξεραν να οδηγούν μηχανές, αλλά απλά τους βγάλαν με το ζόρι δίπλωμα στις σχολές... Ότι για μήνες , δεν είχαν κράνη , αλεξίσφαιρα κ.α. βασικά είδη.....Ότι οι μηχανές τους δεν είχαν φάρους μέχρι πρότινος...
Και το πρόβλημα δεν είναι στη ΔΙ.ΑΣ. , γιατί τουλάχιστον για την ομάδα ΔΙ.ΑΣ. , ως πολυδιαφημισμένη , κόψανε τον κώλο τους και βρήκαν ό,τι σχεδόν χρειαζόντουσαν τα παιδιά.. Εγώ, όπως χιλιάδες άλλοι, από την τσέπη μου έδωσα 650 Ευρώ για να πάρω αλεξίσφαιρο...Από την τσέπη μου έδωσα 200.000 δραχμές τότε, για να αγοράσω πιστόλι , γιατί η Υπηρεσία, μου χορηγούσε τότε ένα 5σφαιρο(?!) περίστροφο του ΄60 (κυριολεκτικά). Από την τσέπη μου οι αρβύλες , από την τσέπη μου τα γάντια , από την τσέπη μου η εξάρτηση , από την τσέπη μου η σφυρίχτρα , από την τσέπη μου όλα....
Στην Τροχαία μαζεύαμε τα ρέστα που δεν παίρνανε πίσω οι πολίτες από τα χαρτόσημα, τα βάζαμε σε κουμπαρά (?!) (πήλινο παρακαλώ) και κάθε δυο μήνες αγοράζαμε , κόλλες Α4 , στυλό κ.λ.π... Για τα μελάνια των εκτυπωτών βάζαμε 5 Ευρώ ο καθένας και τα αναγομώναμε...
Όσο για τα περιπολικά ? Ανάθεμα αν θα περνούσε έστω και ένα από Κ.Τ.Ε.Ο. , ακόμα και τα καινούρια Οκτάβια που πήραμε πριν λίγο καιρό...Μαζεύαμε λεφτά στη νέα μου Υπηρεσία για να φτιάξουμε το μηχανισμό των παραθύρων στο XSARA γιατι έπεσαν τα παράθυρα και δεν ανεβαινανε....Και φυσικά δεν εγκρίνονταν η δαπάνη.....

Τώρα που σκοτώθηκαν 2 νέοι άνθρωποι τα θυμηθήκατε όλα...? Ευτυχώς κιόλας δηλαδή.... Τουλάχιστον ο θάνατός τους είχε μια επίδραση , εκτός από τα κροκοδιλίσια δάκρυα και τα ψεύτικα λόγια συμπαράστασης....Αύριο , με το πρώτο λάθος , στήστε μας πάλι στον τοίχο και μετρήστε μέχρι το δέκα...
Εμείς πάλι έξω θα'μαστε και αύριο και θα προσπαθούμε να κάνουμε τη δουλειά μας.. 

Όσο κι αν δε μας αφήνουν , όσο κι αν δε μας το επιτρέπουν οι συνθήκες , όσο κι αν δε το θέλετε , όσο κι αν δε σας συμφέρει......


R.I.P.

Related Posts with Thumbnails