Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Leadership

LEADERSHIP: The Leader always sets the trail for others to follow


Έχω και έχουμε πει πολλά για την τρέχουσα Κυβέρνηση-όχι άδικα άλλωστε-και  ακόμη περισσότερα για τον ηγέτη αυτής και Πρωθυπουργό μας , το Γεώργιο Παπανδρέου. 
Κρατάω εδώ και καιρό όμως , κάτι για να το ανεβάσω, το οποίο μου είχε κάνει πολύ εντύπωση και γι'αυτό ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Είχε συγκαλέσει που λέτε πριν από καιρό το υπουργικό συμβούλιο, μόνο και μόνο για να τους δείξει με videowall , τη διάλεξη που έδωσε ο Simon Sinek στα πλαίσι του T.E.D.     Αυτή είχε τίτλο "how great leaders inspire action"(πως οι σπουδαίοι ηγέτες εμπνέουν τη δράση).
Προσπαθήστε να κάνετε λίγο υπομονή και να το δείτε ολόκληρο, μιας και κατά τη γνώμη μου είναι εκπληκτικό.  Συνοψίζει μέσα σε λίγα λεπτά όλα όσα θα θέλαμε από έναν ηγέτη....Μακάρι έστω και λίγα να τους μείνανε , αν και από τα μέχρι τώρα δείγματα, δύσκολο το βλέπω....


 

οι αρετές ενός ηγέτη:integrity,commitment,passion,trust,energy,courage,communication,willing & able to keep growing,openmind,knowledgable,responsive

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

"Εμπόριο οργάνων με κρατική βούλα! " (?)

 Οι Έλληνες είμαστε περίεργος λαός. Αν μας βάλουν να κάνουμε κάτι με το ζόρι , θα αντιδράσουμε σε αυτό , πριν σκεφτούμε εάν υπάρχει έστω μία στο εκατομύριο πιθανότητες να επωφεληθούμε τελικά από αυτό ή αν όχι εμείς , έστω ένα μεγάλο ποσοστό πληθυσμού, στο οποίο δε θα περιλαμβανόμαστε απαραίτητα κι εμείς.....
Κοινώς , βαρβαριστί: "we don't see the bigger picture" .
Με το που θα μας πουν "ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ" , ωωωπ , πρέπει "να επαναστατήσουμε απέναντι στη χούντα του ΔουΝουΤου" , ενάντια στη "Νέα Τάξη των πραγμάτων" , των Νεφελίμ και των Ελοχίμ.......

 Και μη μου πείτε όχι.... Έχω τοοόσα παραδείγματα να σας πω , από καθημερινά , απλά μικροπράγματα , μέχρι και νόμους που μείνανε ανεφάρμοστοι , παρά το αυταπόδεικτο "δίκιο" τους (βλ. "Η Απαγόρευση του Καπνίσματος είναι Φασισμός σε μαλακό πακέτο" (?!) ) .

  Διαβάζω τις τελευταίες μέρες διάφορες προδημοσιεύσεις του Νομοσχεδίου που ετοιμάζεται βάση του οποίου θεωρούμαστε όλοι εν δυνάμει δωρητές οργάνων:

 "Και ποιος μου λέει ότι δε θα πάω στα επείγοντα σοβαρά τραυματισμένος και ο γιατρός δε θα'χει μια λίστα από όργανα από πολυεθνικές του Σόρος παραγγελία, με αποτέλεσμα να μην προσπαθήσει να με σώσει?"
ΚΑΝΕΙΣ! Γιατί σου το λέει κανένας τώρα ?
 Μα πως μπορείτε και ζείτε έτσι ? Με τέτοια κακομοιριά , τέτοια μιζέρια,τέτοια καχυποψία ?

"Υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ ήταν σε κώμα, και μάλιστα για αρκετό καιρό, ξύπνησαν από αυτό, και διηγήθηκαν την ανατριχιαστική τους εμπειρία"
 Φυσικά και υπάρχουν . Είναι εκατοντάδες οι περιπτώσεις αυτές ? Στις πόσες ? Στις δέκα εκατομύρια ?

 "Εάν κάποιος συγγενής σας ή στενός σας φίλος, βρισκόταν σε κώμα μετά από ατύχημα, θα θέλατε να του αφαιρεθεί η υποβοήθηση ζωής, ώστε να μεταμοσχευθούν τα όργανά του, ενώ δεν έχει εκφράσει τέτοια επιθυμία;"
  Ναι!
  Και θα σας πω λοιπόν το εξής:

  Πριν ενάμιση χρόνο , μπροστά στα μάτια μου , αφού τον είχα μόλις αλλάξει στη δουλειά, ένας φίλος και συνάδελφός μου , συγκρούστηκε με τη μηχανή του , με ένα επιβατηγό που οδηγούσε ένας παππούς. Είχε πλήρως τις αισθήσεις του και μας μιλούσε σφαδάζοντας μέσα από το κράνος, ανησυχώντας για τα θρυμματισμένα του πόδια. Στο Νοσοκομείο που μεταφέρθηκε δε δούλευε ο τομογράφος και έτσι δεν καταλάβανε τις δυο πρώτες μέρες ότι θράυσματα από τα πόδια του ανεβήκανε παντού μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και τελικά έπαθε εμβολή και έμεινε εγκεφαλικά νεκρός. Μετά από λίγες μέρες οι γονείς του το πήραν απόφαση και δώρησαν ταόργανά του σε δεκατρείς συνανθρώπους μας.

Ήταν ο Κιμωνάκος μας και δεν ξέρω για τους γονείς του , εμένα πάντως η μόνη παρηγοριά μου που τον έχασα τόσο πρόωρα ήταν και είναι ότι έδωσε ζωή σε δεκατρείς συνανθρώπους μας.


Το μάθημα του συντεχνιασμού


Tου Πασχου Μανδραβελη

Γράφτηκαν πολλά για την κατάσταση στην Κερατέα. Τα περισσότερα ήταν οι γνωστές μεγαλοστομίες, λόγια ρηχά και άκρως «επαναστατικά». Ακούσαμε για το «δικαίωμα στην ανυπακοή», «την αντίσταση στη χούντα του ΔΝΤ» (λες κι ενδιαφέρεται προσωπικώς ο κ. Στρος Καν για τα σκουπίδια της Αττικής), μέχρι και για «ωμή επιβολή της βίας εναντίον αμάχων» (Μίκης Θεοδωράκης).

Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση ήταν του κ. Θανάση Καρτερού στην «Αυγή» της περασμένης εβδομάδας. Να θυμίσουμε ότι ο κ. Καρτερός δεν είναι τυχαίο στέλεχος της Αριστεράς. Εχει αντιστασιακές περγαμηνές κατά τη διάρκεια της χούντας, υπήρξε ανώτερο στέλεχος του ΚΚΕ (συνιδρυτής του εκδοτικού οίκου «Σύγχρονη Εποχή» και διευθυντής του «Ριζοσπάστη») και σήμερα είναι βασικός αρθρογράφος της «Αυγής».
Εγραψε λοιπόν ο κ. Καρτερός για «Το μάθημα της Κερατέας»: «καμιά δημοκρατία, όσο καλή και άγια κι αν είναι, δεν προσφέρει αυτοματισμούς κοινωνικής συναίνεσης και τυφλοσούρτες κοινωνικής πειθαρχίας. Αν μια μεγάλη περιοχή, ένας μεγάλος κλάδος, μια μεγάλη πλειοψηφία, λέει όχι σε μια κρατική απόφαση που την αφορά και μάλιστα με την απόλυτη και συμπαγή αποφασιστικότητα της Κερατέας, τότε ας το πάρουν απόφαση ότι η απόφαση δεν περνάει. Κι αυτό είναι απολύτως δημοκρατικό» (Αυγή 1/4/2011).
Ας συμφωνήσουμε. Πώς θα ορίσουμε όμως την «μεγάλη περιοχή»; Δεν ξέρουμε τα μέτρα και σταθμά της αριστερής σκέψης, αλλά η Λαυρεωτική είναι μικρότερη της Αττικής. Επίσης: πώς ορίζεται ο «μεγάλος κλάδος»; Αφού οι φαρμακοποιοί είναι μεγάλος κλάδος και στύλωσε τα πόδια, τότε ορθώς ο υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Λοβέρδος δεν περιέκοψε τα εξωφρενικά ποσοστά κέρδους που πληρώνουν τελικώς όλοι οι ασφαλισμένοι; Και οι αγρότες είναι μεγάλος κλάδος. Το αίτημά τους να επιδοτούνται αντί να παράγουν είναι θεμιτό και κατά τον κ. Καρτερό «απολύτως δημοκρατικό»; Κι αν δείξουν τη «συμπαγή αποφασιστικότητα της Κερατέας» και κλείσουν για κανένα μήνα τις εθνικές οδούς το αίτημά τους γίνεται δημοκρατικότερο; Μη μιλήσουμε για φορτηγατζήδες, δικηγόρους, μηχανικούς κ.λπ. Κάθε συντεχνία αν δείξει «συμπαγή αποφασιστικότητα» μπορεί να επιβάλλει το δίκιο της σε βάρος του κοινωνικού συνόλου; Με αυτό το σκεπτικό οι «μεγάλες» συγκεντρώσεις των διακοσίων ατόμων νεκρώνουν το κέντρο της Αθήνας, ταλαιπωρώντας το προφανώς μικρό σύνολο των εκατομμυρίων πολιτών.
Η Αριστερά ιστορικά δεν είχε καλές σχέσεις με τη δημοκρατία, αυτή που αποκαλεί και αστική. Τη θεωρούσε κάτι σαν αναγκαίο κακό, αφενός για να μην τρώνε τα νιάτα τους οι αριστεροί στα ξερονήσια κι αφετέρου ένα στάδιο -κάτι σαν το Καθαρτήριο του Δάντη- από το οποίο πρέπει να περάσουν οι κοινωνίες πριν καταλήξουν στον σοσιαλιστικό παράδεισο. Μόνο που το καθαρτήριο έχει δύο πόρτες και η άλλη οδηγεί στην Κόλαση. Σ’ αυτή μπορεί να μας οδηγήσουν οι «μεγάλες περιοχές» και οι «μεγάλοι κλάδοι» όταν νομοθετούν στο πεζοδρόμιο με τις μολότοφ και τη «συμπαγή αποφασιστικότητά» τους.
Η συκοφαντημένη αστική δημοκρατία έχει ένα απλό κανόνα. Να κυβερνά η πλειοψηφία και όχι οι συντεχνίες, όσο μεγάλες κι αν αυτές θεωρούν ότι είναι. Αυτό είναι ένα μάθημα που πρέπει κάποια στιγμή να το μάθει και η Αριστερά.

 http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_77_06/04/2011_438277

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Νεκρός από τα πυρά Aστυνομικών


Από ΔΙ.ΑΣ. Αθηνών:

Ο κακοποιός που έκοψε πρόωρα το νήμα της ζωής του 30χρονου αστυφύλακα Σπύρου Θεοδώρου, πριν από έναν χρόνο στην Κυψέλη, έπεσε νεκρός από τα πυρά αστυνομικών χθες βράδυ, στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για τον Ουκρανό ληστή, ο οποίος διέπραξε μαζί με μία συνεργό του τη ληστεία στο σούπερ μάρκετ Lidl, όντας εφοδιασμένος με όπλα και χειροβομβίδες.

Ο 34χρονος Καζάκοβ Βιτάλι του Νικολάι ήταν παράλληλα και ο πρωταγωνιστής της αστυνομικής επιχείρησης που έγινε στις 12 Φεβρουαρίου στο Πέραμα, κατά τη διάρκεια της οποίας συνελήφθη ο αδελφός του. Πρόκειται για σκληρό κακοποιό, ο οποίος αναζητείτο και με διεθνές ένταλμα από την Ουκρανία για ληστεία και υπεξαίρεση. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ τραυματίστηκε από τα πυρά των αστυνομικών, ο Βιτάλι κατάφερε να ανταποδώσει τα πυρά και να πετάξει τη χειροβομβίδα.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, ένα από τα όπλα που είχε στη κατοχή του χθες ο ληστής ήταν το CZ που είχαν κλέψει ο ίδιος και ο αδελφός του από τον 34χρονο Γιώργο Αναγνωστόπουλο, τον αστυφύλακα που ήταν μαζί με τον Σπύρο Θεοδώρου τα μεσάνυχτα της 3ης Απριλίου 2009 στην Κυψέλη. Επίσης, στο αυτοκίνητο του δράστη και της συνεργάτιδός του βρέθηκε και το makarov με το οποίο δολοφόνησε εν ψυχρώ τον άτυχο αστυνομικό της νεοσύστατης τότε ομάδας Δέλτα.

Οι δύο από τους τρεις αστυνομικούς που τραυματίστηκαν ελαφρά χθες από την χειροβομβίδα που έριξε ο Βιτάλι πήραν εξιτήριο σήμερα από το 424 στρατιωτικό νοσοκομείο. Πιθανότατα εντός της ημέρας θα βγει και ο τρίτος αστυνομικός.

------------------------------------------------------

Η δολοφονία του αστυνομικού

Πέντε λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της 3ης Απριλίου 2009, οι δύο αστυνομικοί, μέλη της Δέλτα μετέβησαν στην Κυψέλη για να ερευνήσουν καταγγελία για κλοπή αυτοκινήτου, κοντά στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας.

Οι δύο αστυφύλακες, ο 30χρονος Σπύρος Θεοδώρου και ο 34χρονος Γιώργος Αναγνωστόπουλος, πλησίασαν να ελέγξουν ύποπτο άτομο στη συμβολή των οδών Σκιάθου και Σκόκου.

Tον άγνωστο άνδρα πλησίασε ο 34χρονος, ενώ ο έτερος αστυφύλακας έμεινε πιο πίσω για να παράσχει κάλυψη στον συνάδελφό του.

Μοιραίος αποδείχθηκε τη στιγμή εκείνη ο ρόλος 50χρονης περιοίκου. Παρενέβη στον έλεγχο βρίζοντας και φωνάζοντας στους αστυνομικούς ότι ο ύποπτος είναι γνωστός της, ζητώντας να τον αφήσουν ήσυχο.

Η γυναίκα απέσπασε την προσοχή των αστυνομικών με αποτέλεσμα ένα δεύτερο άτομο, την παρουσία του οποίου δεν είχαν αντιληφθεί οι αστυνομικοί, να πυροβολήσει από πίσω στο κεφάλι και σχεδόν εξ επαφής τον 30χρονο Σπύρο Θεοδώρου.

Το δεύτερο άτομο, στο οποίο οι αστυνομικοί δεν είχαν προλάβει να περάσουν χειροπέδες, τράβηξε όπλο και πυροβόλησε δύο φορές τον 34χρονο αστυφύλακα στο κεφάλι.

Ο Σπύρος Θεοδώρου κατέληξε μετά από άνιση μάχη που έδινε επί δύο μήνες στο νοσοκομείο.

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΑΔΕΡΦΕ..


Related Posts with Thumbnails